En dat was, eerlijk is eerlijk, om een bouwbord te plaatsen. Op het eerste gezicht lijkt het een klein moment: wethouder Monica Wichgers staat met een schop in de hand op een stuk grond bij het station. Achter haar verrijst een groot bouwbord waarop de plannen voor het Stationskwartier te zien zijn.

Maar voor wie weet hoeveel werk eraan vooraf is gegaan, betekent dit moment veel meer. “Het lijkt misschien een symbolisch begin,” zegt Wichgers met een glimlach, “maar voor mij voelt het echt als de eerste schop voor een nieuwe wijk.”

Al ruim zes jaar werk ik aan deze nieuwe wijk voor Culemborgers

Het Stationskwartier wordt een van de grootste ontwikkelingsprojecten die Culemborg heeft gekend. In de komende jaren moeten hier ongeveer 3.000 woningen komen, samen met voorzieningen, groen, ruimte om te werken en een goede verbinding met het station. Wichgers werkt inmiddels al zes jaar aan het project. “Zo’n wijk ontwikkel je niet van vandaag op morgen,” legt ze uit. “Je hebt te maken met grondposities, bestemmingsplannen, onderzoeken naar verkeer, geluid en milieu, gesprekken met ontwikkelaars, afspraken met provincie en rijk en natuurlijk met de gemeenteraad, ondernemers en inwoners. Het is een enorm complex traject.”

Voor veel mensen lijkt het soms alsof plannen lang stil staan, zegt ze. “Maar ondertussen wordt er achter de schermen enorm hard gewerkt. Stap voor stap. En nu zijn we op het punt dat de woningen steeds dichterbij komen.”

Woningnood als drijfveer

Voor Wichgers is de ontwikkeling van het Stationskwartier meer dan alleen een ruimtelijk project. Het gaat om mensen. “De woningnood is hoog,” zegt ze. “Culemborgse jongeren wonen soms nog op zolder bij hun ouders omdat ze geen betaalbare woning kunnen vinden. Hun leven staat eigenlijk een beetje in de pauzestand. Samenwonen wordt uitgesteld, de start van hun zelfstandige leven ook. Dat moet anders.” Ook voor ouderen is de woningmarkt vaak lastig. “Veel mensen wonen noodgedwongen in een huis dat eigenlijk te groot is geworden. Terwijl ze misschien best kleiner of gelijkvloers willen wonen, maar er simpelweg geen passend aanbod is.”

Volgens Wichgers kan het Stationskwartier juist daar verschil maken. “We bouwen een wijk waar verschillende generaties kunnen wonen. Waar starters, gezinnen en ouderen een plek kunnen vinden die bij hun levensfase past.”

Een wijk om samen te leven en te werken

De nieuwe wijk moet meer worden dan alleen een verzameling woningen. In de plannen is ook aandacht voor groen, ontmoeting en voorzieningen. “Het wordt een wijk waar mensen elkaar tegenkomen,” zegt Wichgers. “Waar ruimte is voor ontmoeten, voor voorzieningen, voor samenleven. Dat is belangrijk voor een stad.” Daarnaast zorgt nieuwbouw ook voor beweging op de woningmarkt. “Als ouderen kunnen doorstromen naar een passende woning, komt er weer ruimte voor gezinnen. En als gezinnen verhuizen, komen er weer woningen vrij voor starters. Zo komt de hele keten in beweging.”

Van bouwbord naar bouw

Dat er nu een bouwbord staat, lijkt misschien een klein detail. Maar volgens Wichgers is het een zichtbaar teken dat het project een nieuwe fase ingaat. “Voor het eerst kun je hier letterlijk zien dat er daadwerkelijk iets gaat gebeuren,” zegt ze. “Het maakt het concreet.” De komende tijd worden de voorbereidingen verder afgerond, zodat de bouw van de eerste woningen zo snel al mogelijk kan starten. Wichgers kijkt ernaar uit. “Ik kom hier al jaren met motivatie voor naar het stadskantoor. Dit project betekent ontzettend veel voor de toekomst van Culemborg.” Ze kijkt nog even naar het bouwbord achter haar. “Het begin is er. En over ongeveer twee jaar staan hier de eerste huizen voor Culemborgers.”

Foto: Wethouder Monica Wichgers (Culemborg van Nu) met de symbolische ‘eerste schop’ op haar schouder.